De lieverd had zo graag even snel dat klusje voor mij willen klaren op Moederdag, maar het liep ietsje anders.

“Vandaag ga ik de dorpel onder de deur voor je maken lieverd”, zei mijn man.
De deur naar mijn behandelkamer is te nauw aan de onderkant, waardoor de dorpel er nog niet onder kon. “Ik hoef alleen maar een klein stukje aan de onderkant van de deur af te schaven, zo gepiept”. “Ik heb je alleen even nodig om de deur uit de scharnieren te halen lieverd en de rest regel ik voor je”. Na herhaaldelijk schaven mag de deur er weer in en blijkt er nog niet genoeg ruimte aan de onderkant te zijn ontstaan. “Sorry schatje nog heel even helpen om de deur eruit te halen en dan zijn we klaar”. Perfectionistisch als hij is moet het nu wel in een keer goed zijn, dus nog even wat minuten extra schaven en dan moet het toch echt goed zijn.

Hoe kan dat nou er is helemaal niets gebeurd?

We hangen de deur er weer in en er is aan de onderkant van de deur voor wat betreft de grote van de opening niets veranderd. “Hoe kan dat nou” vraagt mijn vriend zich af en ik zie letterlijk de vraagtekens uit zijn oren komen. “NEE!” hoor ik hem ineens roepen “dat kan niet waar zijn”. Ik zie hem naar de bovenkant van de deur kijken. Hij heeft in zijn zorgvuldigheid en enthousiasme niet aan de onderkant van de deur staan schaven maar aan de bovenkant. Hij wordt verschrikkelijk boos op zichzelf. Hij had het zo graag goed willen doen en vindt zichzelf zo’n oen.

Aan de bovenkant van de deur zit een groot gapend gat tussen de deur en het kozijn

Er zit een gat van dik een centimeter tussen het kozijn aan de bovenkant en de deur en aan de onderkant geen ruimte voor de dorpel. Ik schiet in de lach en kan niet meer ophouden. Hij kijkt mij vragend aan, aarzelend wat hij met mijn reactie moet en kan niet anders dan meelachen. “Wat een oen ben ik” lacht hij. “Hoe ga ik dit nu weer fixen?” Geen nood lieverd. Alles onder controle. Wat gebeurd is, is gebeurd, we weten dat alles altijd weer goedkomt. Dus maak je niet druk. Ik ga naar mijn moeder met de kleine en neem jij lekker de tijd om dit lekker op je gemakje te gaan fixen. Zo gezegd, zo gedaan.

Vooruitkijken hoe je dingen kunt oplossen is veel prettiger voor mijn lijf dan pruilen om dingen die zijn gebeurd

Vroeger zou ik eerst in de paniek geschoten zijn, drama gemaakt hebben, mijzelf heel zielig gevonden hebben en hierna waarschijnlijk boos op mijn vriend geworden zijn. Tegenwoordig heb ik het vertrouwen dat alles uiteindelijk goedkomt en kan ik zelfs de humor ervan inzien. Al die negatieve emoties hoef ik allemaal niet te voelen, wanneer ik mijzelf richt op de oplossing in plaats van op het probleem. Veel prettiger voor mijn eigen lijf.
 Mijn moeder vond het geen probleem dat ik alleen met een bloemetje kwam, van haar kant alle begrip voor de situatie. En zeg nu zelf dit is toch ook heel grappig als iemand anders dit overkomt! En mijn vriend had hierdoor alle ruimte om de klus alsnog te klaren. De deur is inmiddels van de intensive care en de beademing. De deur is opgehoogd en de dorpel zit eronder. Nu alleen nog een nieuw likje verf erover en dan is mijn Moederdag cadeautje geklaard. Welke man is er nu de hele dag voor zijn vrouw aan het klussen geweest op Moederdag.
Wat een schat van een man heb ik he!
Share This